قانون گذرنامه
فصل اول کلیات۶ ماده
- ماده ۱گذرنامه سندی است که از طرف ماموران صلاحیت دار دولت جمهوری اسلامی ایران مذکوردر این قانون برای مسافرت اتباع ایران به خارج و یا اقامت در خارج و یا مسافر
- ماده ۲اتباع ایران برای خروج از کشور و یا اقامت در خارج و یا مسافرت از خارج به ایران بایدتحصیل گذرنامه نمایند. صدور گذرنامه منوط به ارایه اسنادی است که هویت
- ماده ۳خروج از کشور بدون ارایه گذرنامه یا مدارک مسافرت مذکور در این قانون ممنوع است.
- ماده ۴ورود به کشور و یا خروج از آن فقط از نقاطی که بنا به پیشنهاد وزارت کشور و تصویب هیات وزیران تعیین و آگهی خواهد شد ، مجاز است.
- ماده ۵بازرسی گذرنامه و مدارک مسافرت و رسیدگی به آنها در مرز با شهربانی کل کشور و در نقاطی که شهربانی نباشد به عهده ژاندارمری کل کشور است.ماموران مربوط مکلفن
- ماده ۶برگ مسافرت موضوع ماده 9 و همچنین برگ بازگشت موضوع ماده 20 و پروانههای گذرموضوع مواد 29 و 30 از نظر این قانون در حکم گذرنامه است.
فصل دوم انواع گذرنامه۳ ماده
- ماده ۷گذرنامه بر سه قسم است: الف گذرنامه سیاسی. ب گذرنامه خدمت ( اعم از فردی یا جمعی ) ج گذرنامه عادی ( اعم از فردی یا جمعی ) تبصره مشخصات انواع گذرنامه ه
- ماده ۸از تاریخ تصویب این قانون گذرنامههای تحصیلی به تدریج به گذرنامه های عادی تبدیلخواهد شد.
- ماده ۹وزارت امور خارجه میتواند در موارد لزوم با موافقت وزیر امور خارجه برای کسانی که به ماموریت های خاص اعزام میشوند به جای گذرنامه برگ مسافرت انفرادی و ی