به پرسنلی که عهده دار انجام مشاغلی هستند که به نحوی از یک یا چند عامل از عوامل زیر برخوردارند، ماهانه مبلغی به عنوان مزایای شغل پرداخت می گردد: الف - پیچیدگی شغل ب - سختی شغل ج - پذیرش خطرات د - حساسیت و سنگینی مسئولیت شغل ه - ایجاد فرسودگی جسمانی به وسیله شغل و - مهارت لازم در مشاغل تخصصی . تبصره 1 - برای هر یک از عوامل فوق مبلغی به عنوان حداکثر مزایای آن عامل مشخص می گردد و به مشاغلی که از یک یا چند عامل فوق برخوردار باشند به تناسب برخورداری ، درصدی از مبالغ تعیین شده تعلق گرفته و در مجموع به مزایای آن مشاغل در نظر گرفته می شود. تبصره 2 - مزایای مذکور در این ماده فقط به شغل تعلق گرفته و هیچگونه ربطی به درجه یا رتبه ندارد و پرسنلی حق استفاده از آنرا دارند که عملا در شغل واگذار شده انجام وظیفه نمایند. تبصره 3 - مزایای شغل جانبازان موضوع بند (ب ) و تبصره (2) ماده (121) این قانون که به خدمت ادامه داده و یا به خدمت اعاده می گردند صرفنظر از مشاغلی که به آنان محول می گردد، حداقل معادل مزایای شغلی آنان در زمان جانباز شدن خواهد بود. تبصره 4 - به محصلینی که در زمینه های پروازی ، دریانوردی ، تکاوری ، هوابرد و ماموریتهای ویژه آموزش می بینند طبق ضوابط مذکور در آیین نامه اجرایی این ماده حسب مورد تا 50% مزایای شغلی که در آن کارآموزی می نمایند به عنوان مزایای ویژه آموزشی در طول مدت آموزش عملی پرداخت خواهد شد. تبصره 5 - آیین نامه اجرایی این ماده مطابق آیین نامه موضوع ماده 139 قانون ارتش مصوب هیات وزیران خواهد بود و اصلاحات مورد نیاز سپاه توسط ستاد کل سپاه و با همآهنگی وزارت تهیه و به تصویب هیات وزیران می رسد.