نظریه مشورتی ۷/۱۴۰۰/۱۷۰ مورخ ۱۴۰۰/۰۳/۲۵

۱ - آیا آراء صادره بر اساس ماده۵۱۰ قانون آیین دادرسی کیفری قابل تجدید نظرخواهی یا اعمال ماده۴۴۲ قانون یادشده است؟ ۲ -آیا می توان ضارب را بابت ارش صدماتی که در اثر عمل جراحی ایجاد می شود مانند تعبیه لوله یا آسیب نسج نرم، از باب تسبیب محکوم کردیا این که غیر ق ابل انتساب استو صرفا صدماتی که حین حادثه )کار یا تصادف( یا ضرب و جرح ایجاد شده است بر عهده متهم است؟

۱ - با توجه به این که در ماده۵۱۰ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب۱۳۹۲ ، به قطعیت یا قابلیت تجدید نظر خواهی و فرجام نسبت به حکم واحد صادره در اجرای ماده مزبور تصریح به عمل نیامده است، بنابراین در خصوص مورد مذکور باید به قواعد عام حاکم بر تجدید نظر خواهی یا قابلیت فرجام نسبت به آرای دادگاه ها رجوع شو د و لذا با لحاظ مواد۴۲۷ ، ۴۲۸ و۴۴۳ قانون فوق الذکر، آرای دادگاه های کیفری قابل تجدید نظر و فرجام و آرای صادره از سوی دادگاه تجدید نظر )در خصوص موضوع ماده۵۱۰ قانون صدرالذکر(، قطعی است. لذا در فرضی که مطابق ضابطه مرقوم، رای صادره قطعی است، اعمال حکم مقرر در ماده ۴۴۲ قانون آیین داد رسی کیفری مصوب۱۳۹۲ .که ناظر به تخفیف مجازات در آراء غیر قطعی است، سالبه به انتفای موضوع است ۲ - با توجه به صراحت رای وحدت رویه شماره۸۰۴ مورخ۲/۱۰/۱۳۹۹ هیات عمومی دیوان عالی کشور مبنی بر این که جراحات ایجاد شده در معالجات پزشکی قابلیت استناد به رفتار وارد کننده صدمه اولیه را ندارد و با عنایت به این که آراء وحدت رویه در حکم قانون بوده و وفق ماده۴۷۱ قانون آیین دادرسی کیفری مصوب۱۳۹۲ در موارد مشابه برای دیوان عالی کشور، دادگاه ها و دیگر مراجع، اعم از قضایی و غیر قضایی لازم الاجرا است؛ بنابراین هرگونه تفسیر خلاف مفاد رای وحدت رویه پیش.گفته در جهت مسوول دانستن جانی فاقد وجه است