پرسش
در خصوص دعاوی غیر قابل تجزیه با خواهان های متعدد، چنانچه اسناد و مدارک مثبت حق موجود باشد؛ اما صرفا در اختیار یکی از خواهان ها باشد، با فرض اینکه این خواهان با اثبات حق دیگر خواهان ها متضرر می شود و صرفا به واسطه حق یا به سبب توارث در مال یا حق موضوع دعو ا در زمره خواهان ها قرار گرفته است و وی به همین سبب از ارایه مدرک به دادگاه استنکاف کند؛ چنانچه حکم بر بطلان دعوای خواهان ها صادر شود و متعاقبا دیگر خواهان ها به نحوی به اسناد و مدارک یاد شده دسترسی پیدا کرده و یا در نتیجه اقدام قضایی این اسناد را تحصیل ک نند، آیا آنان می توانند به استناد بند۷ ماده۴۲۶ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب۱۳۷۹، درخواست اعاده دادرسی نمایند؟
پاسخ
اولا، منظور از سند مکتوم موضوع بند۷ ماده۴۲۶ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب۱۳۷۹ ، سندی است که در جریان دادرسی منتهی به صدور رای، به صورت واقعی مکتوم بوده و در طی این فرآیند، سند در اختیار متقاضی اعاده دادرسی نبوده است و مکتوم داشتن سند از سوی طرف دعوا و یا باعث کتمان شدن آن؛ آنگونه که سابقا در بند۷ ماده۵۹۲ قانون آیین دادرس ی مدنی مصوب۱۳۱۸ ،آمده بود شرط نیست؛ اطلاق بند۷ ماده۴۲۶ یاد شده و همچنین حکم مقرر در ماده۴۳۰ قانون صدرالذکر در مورد ابتدای مهلت درخواست اعاده دادرسی در فرض مکتوم بودن سند که از زمان وصول یا اطلاع از وجود سند تعیین شده .است، موید این دیدگاه است ثانیا، با توجه به اینکه، ملاک پذیرش اعاده دادرسی مکتوم بودن سند برای متقاضی اعاده دادرسی است، در فرض سوال هر یک از خواهان ها که سند ابرازی نسبت به او مکتوم بوده است، می تواند بر اساس بند۷ ماده۴۲۶ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب۱۳۷۹ ، درخواست اعاده دادرسی نماید و احراز مکتوم بودن امری مصداقی و بر عهده مرجع قضایی رسیدگی.کننده است