پرسش
با توجه به ماده ۴۲۲ قانون مدنی که بیان می دارد: خواهان ابتدای یک اظهارنامه مبنی بر فسخ معامله برای خوانده ارسال نموده که پس از چند روز دادخواستی مبنی بر پرداخت ارش از جانب خوانده داده است؛ حال سوال است که با توجه به اظهارنامه ابتدایی فسخ قبل از دادخواست، می توان گفت خواهان از فسخ عدول کرده است یا باید فسخ وی را صحیح دانسته و دعوی مبنی بر اخذ ارش معیوب دارد نمود؟
نظر و پاسخ
نظر اقلیت مطلوب هیات عالی می باشد؛ برخلاف نظر اکثریت که گفته اند هنوز حکم مبنی بر اعلام فسخ معامله صادر نشده است؛ نیازی به صدور حکم نبوده است، چراکه نسخ ایقاع بوده و حکم دادگاه نیز جنبه اعلامی دارد. پس در صورت تحقق فسخ و شرایط آن و احراز آن پس از تحقق فسخ، به لحاظ حکم قانون مبنی بر استرداد عوضین، جایی برای مطالبه ارش نمی ماند، مگر آن که هر دو طرف بر این موضوع توافق نمایند.
با توجه به اینکه هنوز حکم مبنی بر اعلام فسخ صادر نشده است و خواهان امتیاز در فسخ معامله یا اخذ ارش مبیع معیوب را داشته است، دعوی قابل پذیرش می باشد.
با توجه به اینکه خواهان دو اختیار داشته (فسخ معامله یا اخذ ارش) اما به موجب اظهارنامه ارسالی از اختیار فسخ خود استفاده نموده است؛ به نظر می رسد طرح دعوی اخذ ارش مسموع نمی باشد و سالبه به انتفاع موضوع می باشد و اراده خواهان مبنی بر فسخ سابق بر دادخواست، مشخص شده است؛ لذا نباید دادخواست را پذیرفت؛ همچنین مستند به ماده ۴۳۵ قانون مدنی خیار عیب دارای فوریت می باشد.
رده:نشست های قضایی سال ۱۴۰۰