نشست قضایی درباره غیابی بودن رای در صورت عدم اعزام زندانی

اگر اخطاریه مربوط به دعوای حقوقی در زندان به رویت خوانده برسد و زندان او را اعزام نکند با توجه به اینکه اخطاریه به رویت وی رسیده آیا حکم صادره نسبت به وی منطبق باماده ۳۰۳ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی است یا خیر یعنی رای صادره حضوری محسوب میشود یا خیر؟

در فرض سوال که به لحاظ تعلل و تسامح مامورین زندان، خوانده زندانی جهت حضور در جلسه دادرسی به دادگاه اعزام نشده به جهت محدودیت خوانده زندانی و عدم تمکن به دفاع و عدم دسترسی به وکیل، مستفاد از مواد ۳۰۶ و ۳۴۰ قانون آیین دادرسی مدنی بر فرض ابلاغ واقعی اخطاریه، چنین رایی غیابی محسوب میشود. با توجه به ماده ۳۰۶ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی که در حبس بودن را عذر موجه میشناسد، چنانچه خوانده در حبس باشد ابلاغ واقعی به او به علت نداشتن اختیار، جهت حضور در جلسه تاثیری ندارد و حکم در مورد خوانده در حبس، غیابی خواهد بود البته باید با عنایت به ماده ۳۴۰ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی دادگاه باید ابتدا بررسی کند که آیا خوانده نتوانسته یا نخواسته در دادگاه حضور یابد یا دفاعی به عمل آورد، چنانچه عذر وی را موجه تشخیصداد رای را غیابی اعلام نماید.با توجه به اینکه ماده ۳۰۳ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی حکم دادگاه را در صورت ابلاغ واقعی، حضوری میداند و خوانده در حبس حتی اگر قادر به حضور نباشد امکان ارسال لایحه یا انتخاب وکیل را دارد، نمیتوان رای را با عنایت به صراحت ماده قانونی غیابی دانست. رده:نشست های قضایی سال ۱۳۸۰