نشست قضایی درباره تصمیم شایسته در برابر دادخواست فرجام خواهی خارج از مهلت قانونی به دادگاه تجدیدنظر(با وجود قابل فرجام خواهی نبودن رای)

در پرونده ای با موضوع اثبات جعلی بودن سند (عادی یا رسمی)، دادگاه نخستین، حکم بر بطلان دعوی صادر نموده است؛ با تجدیدنظرخواهی از این رای، دادگاه تجدیدنظر ضمن رد تجدیدنظرخواهی؛ دادنامه تجدیدنظرخواسته را تایید و آن را قطعی اعلام کرده است. پس از ابلاغ رای دادگاه تجدیدنظر (با وجود قابل فرجام خواهی نبودن رای)، دادخواست فرجام خواهی خارج از مهلت قانونی به دادگاه تجدیدنظر ارایه شده است؛ با توجه به مقررات آیین دادرسی مدنی، تصمیم شایسته چیست؟

طبق مواد ۳۶۷ و ۳۶۸ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی، آرایی که قابل فرجام خواهی میباشند، مشخص شده است؛ از طرفی تشخیص اینکه چه آرایی مطابق قانون قابل فرجام خواهی می باشند با دیوان عالی کشور است اما در فرض سیوال چون دادخواست فرجامی خارج از مهلت قانونی به دادگاه تجدیدنظر به عنوان مرجع صادرکننده رای قطعی ارایه شده است دادگاه تجدیدنظر مکلف است طبق ماده ۳۸۳ همان قانون، قرار رد دادخواست فرجام خواهی صادر نماید؛ همچنین طبق قسمت اخیر ماده ۳۸۳ قانون مذکور، قرار رد دادخواست فرجام خواهی قابل شکایت در دیوان عالی کشور می باشد. طبق مواد ۳۶۷ و ۳۶۸ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی، آرایی که قابل فرجام خواهی می باشند، مشخص شده است؛ از طرفی، تشخیص اینکه، چه آرایی مطابق قانون، قابل فرجام خواهی می باشند، با دیوان عالی کشور است اما در فرض سوال چون دادخواست فرجامی خارج از مهلت قانونی به دادگاه تجدیدنظر به عنوان مرجع صادرکننده رای قطعی، ارایه شده است، دادگاه تجدیدنظر مکلف است طبق ماده ۳۸۳ همان قانون، قرار رد دادخواست فرجام خواهی صادر نماید؛ همچنین، طبق قسمت اخیر ماده ۳۸۳ قانون مذکور، قرار رد دادخواست فرجام خواهی قابل شکایت در دیوان عالی کشور می باشد. اگرچه طبق مقررات مواد ۳۶۷ و ۳۶۸ قانون مذکور، آرای قابل فرجام احصاء شده است و تشخیص اینکه، رای قابل فرجام هست یا خیر، با دیوان عالی کشور است اما چون دادخواست فرجام خواهی خارج از مهلت قانونی ارایه شده است، دادگاه تجدیدنظر مکلف است مطابق ماده ۳۸۳ همان قانون، قرار رد دادخواست فرجام خواهی صادر نماید اما با وحدت ملاک از تبصره ۲ ماده ۴۲۷ قانون آیین دادرسی کیفری، چون اصل رای، قابل فرجام خواهی نمی باشد، قرار رد دادخواست فرجام خواهی، قطعی است. با لحاظ اینکه تشخیص قابل فرجام خواهی بودن یا قابل فرجام خواهی نبودن رای فرجام خواسته، با دیوان عالی کشور است؛ لذا دادگاهی که دادخواست به آن ارایه شده است، در مورد اینکه دادخواست فرجامی خارج از مهلت قانونی ارایه شده است، با تکلیف مواجه نیست و پس از تبادل لوایح، پرونده، به دیوان عالی کشور ارسال می شود. رده:نشست های قضایی سال ۱۴۰۰