نشست قضایی درباره قابل گذشت بودن یا نبودن کلاهبرداری رایانه ای با توجه به قانون کاهش مجازات حبس تعزیری

با توجه به اینکه حسب ماده ۱۱ قانون کاهش مجازات حبس تعزیری، علاوه بر بزه کلاهبرداری، جرایم در حکم کلاهبرداری و جرایمی که مجازات کلاهبرداری درباره آنها مقرر شده است یا طبق قانون کلاهبرداری محسوب می شود نیز قابل گذشت می باشد، آیا مقررات این ماده شامل کلاهبرداری رایانه ای نیز می گردد؟

با توجه به عبارت قانونگذار در ماده ۱۰۴ قانون کاهش مجازات حبس تعزیری که تصریح نموده جرایمی که طبق قانون کلاهبرداری محسوب می شود بنظر کلاهبرداری مرتبط با رایانه نیز مشمول ماده ۱۰۴ اصلاحی قانون مجازات اسلامی (قانون کاهش مجازات حبس تعزیری مصوب سال ۱۳۹۹) می شود. اصولا عنصر مادی تشکیل دهنده بزه کلاهبرداری رایانه ای بسیار متفاوت از کلاهبرداری سنتی می باشد و از همین رو مجازات آن نیز متفاوت از کلاهبرداری رایانه ای می باشد و این در حالی است که در جرایم در حکم کلاهبرداری، قانونگذار مجازات و آثار کلاهبرداری سنتی را بر آنها بار نموده و این امر بیانگر نگرش متفاوت قانونگذار در خصوص کلاهبرداری رایانه ای می باشد. در ماده ۱۱ قانون کاهش مجازات حبس تعزیری مصوب ۱۳۹۹ که جرایم قابل گذشت را ذکر نموده، بزه مندرج در ماده ۷۴۴ الحاقی به بخش تعزیرات قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۷۵ که جرم رایانه ای می باشد را به صراحت ذکر نموده است و بنابراین اگر مقصود قانونگذار قابل گذشت اعلام کردن بزه کلاهبرداری رایانه ای بود حتما شماره ماده آن را در این ماده ذکر می نمود. بنابراین محرز است که کلاهبرداری رایانه مشمول ماده ۱۱ قانون کاهش مجازات حبس تعزیری نمی باشد و همچنان غیر قابل گذشت می باشد. در ماده ۱۱ قانون کاهش مجازات حبس تعزیری مصوب ۱۳۹۹، جرایمی که طبق قانون کلاهبرداری محسوب می گردد نیز قابل گذشت اعلام شده است. در فصل سوم قانون جرایم رایانه ای از عنوان کلاهبرداری مرتبط با رایانه استفاده شده است و در ماده ۷۴۱ که ذیل این فصل بیان شده است اقدام به جرم انگاری کلاهبرداری رایانه ای نموده است. بنابراین قانونگذار این بزه را نوعی کلاهبرداری تلقی نموده است و لذا مشمول ماده ۱۱ قانون کاهش مجازات حبس تعزیری و در نتیجه قابل گذشت می باشد. رده:نشست های قضایی سال ۱۳۹۹