ماده ۱۶۲ قانون آیین دادرسی مدنی

دعوی تصرف عدوانی به طرفیت شخصی که ملک را به امانت در اختیار داشته و ظرف 10 روز از تاریخ مطالبه، رفع تصرف ننموده باشد، صرفا علیه سرایدار ماذون از ناحیه مالک، قابلیت طرح دارد. بنابراین طرح این دعوی علیه نگهبانی که توسط مستاجر به کار گماشته شده است، قابل پذیرش نیست.

در دعوای تصرف عدوانی سبق تصرف مدعی مناط اعتبار است و سند رسمی مالکیت صرفا می تواند اماره بر سبق تصرف باشد. -تاییدشده(قابل حذف)

دعوای رفع تصرف هر یک از مالکین از بخش مشاعی ساختمان قابل استماع است.

با توجه به حکم مقرر در ماده ۱۶۳ قانون آیین دادرسی مدنی که مقرر داشته: کسی که راجع به مالکیت یا اصل حق ارتفاق و انتفاع اقامه دعوی کرده است ،نمی تواند نسبت به تصرف عدوانی و

آیا در رسیدگی به دعوای حقوقی رفع تصرف عدوانی در اعیان یا منافع عرصه ملک وقفی، مالکیت طرفین یا ثالث بر منافع ملک اوقافی تاثیر دارد؟ چنانچه با قبول فرض تاثیر مالکیت بر مناف

با توجه به قانون آیین دادرسی مدنی در ماده ۱۶۲ ابراز سند مالکیت دلیل بر سبق تصرف می باشد؛ آیا سند مالکیت لزوما باید سند رسمی باشد یا سند عادی نیز می تواند باشد؟ نظر هیات

آیا در دعاوی تصرف عدوانی، ادعای مالکیت متصرف عدوانی، نقشی در مسیولیت کیفری یا مدنی دارد؟ نظر هییت عالی: صرف ادعای مالکیت متصرف عدوانی، تاثیری در مسیولیت کیفری یا مدنی مت