در هر موردی که رسیدگی به دلایلی از قبیل تحقیقات از مطلعین و گواهان یا معاینه محلی و یا هر اقدام دیگری که میبایست خارج از مقر دادگاه رسیدگی کننده به دعوا انجام گیرد و مباشرت دادگاه شرط نباشد، مرجع مذکور به دادگاه صلاحیتدار محل نیابت می دهد تا حسب مورد اقدام لازم معمول و نتیجه را طی صورت مجلس به دادگاه نیابت دهنده ارسال نماید. اقدامات مذکور در صورتی معتبر خواهد بود که مورد وثوق دادگاه باشد.
ماده ۲۹۰ قانون آیین دادرسی مدنی
قانون آیین دادرسی مدنی › باب سوم - دادرسی نخستین › فصل دهم - رسیدگی به دلایل › مبحث هشتم - نیابت قضایی
نشستهای قضایی مرتبط
۳ مورد- نشست قضایی درباره امکان اعطای نیابت برای دادرسی کیفری در مرحله دادگاهآیا می توان در امر کیفری، به لحاظ زندانی بودن متهم در حوزه دیگر، تشکیل جلسه رسیدگی را از طریق نیابت به دادگاه محل حضور متهم واگذار کرد؟ در فرض مثبت بودن پاسخ، دفاع از کیف
- نشست قضایی درباره مفهوم «مباشرت دادگاه شرط نباشد» در ماده 290 قانون آیین دادرسی مدنیقید عبارت مباشرت دادگاه شرط نباشد در ماده ۲۹۰ قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در امور مدنی مربوط به چه مواردی است؟ نظر هیئت عالی: قانونگذار در بعضی موارد به
- نشست قضایی درباره نیابت مستقیم دادگاه تجدید نظر به دادگاه بدویدر نیابت های قضایی که از دادگاه های تجدید نظر استان به شعبه صادرکننده رأی بدون درخواست از ریاست دادگستری به طور مستقیم ارجاع میشود آیا محول نمودن آنها به شعبه، آن هم به ط