آرای قضایی مرتبط با ماده 426
قانون آیین دادرسی مدنی — ۱۲۸ مورد
نسبت به احکامی که قطعیت یافته ممکن است به جهات ذیل درخواست اعاده دادرسی شود:
1- موضوع حکم مورد ادعای خواهان نبوده باشد.
2- حکم به میزان بیشتر از خواسته صادر شده باشد.
3- وجود تضاد در مفاد یک حکم که ناشی از استناد به اصول یا به مواد متضاد باشد.
4- حکم صادره با حکم دیگری در خصوص همان دعوا و اصحاب آن، که قبلا توسط همان دادگاه صادر شده است متضاد باشد بدون آن که سبب قانونی موجب این مغایرت باشد.
5- طرف مقابل درخواست کننده اعاده دادرسی حیله و تقلبی بهکار برده که در حکم دادگاه موثر بوده است.
6- حکم دادگاه مستند به اسنادی بوده که پس از صدور حکم جعلی بودن آنها ثابت شده باشد.
7- پس از صدور حکم، اسناد و مدارکی به دست آید که دلیل حقانیت درخواست کننده اعاده دادرسی باشد و ثابت شود اسناد و مدارک یاد شده در جریان دادرسی مکتوم بوده و در اختیار متقاضی نبوده است.
- تجدیدنظر خواهی از آراء شورای حل اختلافآرای دادگاه عمومی که در مقام تجدیدنظر از آرای شورای حل اختلاف صادر میشود، قطعی است؛ بنابراین رأی دادگاه عمومی به رد اعاده دادرسی از رأی شورای حل اختلاف نیز قطعی و غیر قابل تجدیدنظر است.
- اعاده دادرسی به دلیل حیله و تقلب در تحصیل حکمتجویز اعاده دادرسی به دلیل صدور حکم به واسطه حیله و تقلب در صورتی امکانپذیر است که خواهان اعاده دادرسی بتواند حکم نهایی از مراجع قضایی دال بر اثبات حیله و تقلب را ارائه نماید.
- قابلیت فرجام خواهی از قرار رد دادخواست اعاده دادرسیقرار رد دادخواست اعاده دادرسی قابل فرجام خواهی نیست، مگر اینکه مانند اصل دعوای وقفیت، اصل حکم راجع به آن قابل فرجام خواهی باشد.