مورد معامله باید مالیت داشته و متضمن منفعت عقلایی مشروع باشد.
ماده ۲۱۵ قانون مدنی
قانون مدنی › جلد اول - در اموال › کتاب دوم - در اسباب تملک › قسمت دوم - در عقود و معاملات و الزامات › باب اول - در عقود و تعهدات به طور کلی › فصل دوم - در شرایط اساسی برای صحت معامله › مبحث سوم - در مورد معامله
آرای قضایی مرتبط
۴ مورد- حدود اختیار دادگاه در دعوای ابطال رای داوردادگاه در مقام رسیدگی به ابطال رای داور به جهت خلاف قوانین موجد حق، مانند دادگاه تجدیدنظر در رسیدگی به دادنامه بدوی عمل نمی کند و اعتراض مذکور دارای اثر انتقالی نمی باشد بلکه صرفا باید از بابت نظارت رسیدگی نماید و اگر برخلاف قوانین موجد حق رایی صادر شده باشد از آن جلوگیری به عمل آورد. بنابراین نباید بند ۱ ماده ۴۸۹ قانون ایین دادرسی مدنی را به صورت موسع تفسیر نمود.
- تعدد مادی جرایم تعزیری مشابهمقررات تعدد مادی مندرج در ماده 134 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392، در ارتکاب جرایم تعزیری مشابه متعدد، قابل اعمال است.
- منفعت مورد معاملهمورد معامله باید دارای منفعتی باشد که جامعه و عقلا آن را بپذیرند ولو آنکه این منفعت ناچیز باشد. بنابراین اگر فردی آگاهانه زمینی را بخرد که در مسیر خطوط راه آهن و خط لوله نفت و گاز قرار گرفته است، بعدا نمی تواند به استناد نداشتن منفعت عقلایی و عدم قابلیت انتفاع خواستار ابطال بیع گردد چرا که چنینی زمینی قابلیت انتفاع محدود دارد.
- اعتبار شرط وجه التزام بیش از ثمن معاملهتعیین وجه التزام بیش از ثمن معامله به صورت شرط ضمن عقد از مصادیق شرط غرری و دارا شدن غیرعادلانه بوده و شرطی نامشروع تلقی می شود.
نشستهای قضایی مرتبط
۳ مورد- نشست قضایی درباره فرق بین کیفرخواست و جلب به محاکمهدر صورتی که در خصوص بزهی قرار منع تعقیب صادر شود و پس از اعتراض در دادگاه بدوی با نقض قرار منع تعقیب، قرار جلب به محاکمه صادر شود و سپس در دادگاه بدوی، مثلا تحت عنوان اته
- نشست قضایی درباره اخذ پول در قبال انجام اقدامات غیرقانونی از قبیل صدور کارت پایان خدمتالف در قسمت بیو اینستاگرام خود مرقوم نموده که تهیه و آماده نمودن کارت پایان خدمت، گواهینامه رانندگی، مدرک تحصیلی و در صفحه اینستاگرام نیز نمونه کارهای خود را قرار داده و
- نشست قضایی درباره منظور کردن اعضا و جوارح انسان به عنوان مهرآیا اعضا و جوارح انسان می تواند به عنوان مهر زن در نظر گرفته شود؟ نظر هییت عالی: مستفاد از مواد ۲۱۴ و ۲۱۵ و ۹۵۹ و ۹۶۰ و ۹۷۵ و ۱۰۷۸ و ۱۰۸۲ قانون مدنی، هر چند در عرف و عال