لاولکس هر کس به قصد اضرار به غیر یا تشویش اذهان عمومی یا مقامات رسمی به وسیله نامه یا شکواییه یا مراسلات یا عرایض یا گزارش یا توزیع هر گونه اوراق چاپی یا خطی با امضا یا بدون امضا اکاذیبی را اظهار نماید یا با همان مقاصد اعمالی را برخلاف حقیقت راسا یا به عنوان نقل قول به شخص حقیقی یا حقوقی یا مقامات رسمی تصریحا یا تلویحا نسبت دهد اعم از اینکه از طریق مزبور به نحوی از انحاء ضرر مادی یا معنوی به غیر وارد شود یا نه علاوه بر اعاده حیثیت در صورت امکان، باید به حبس از یک ماه تا یک سال و یا شلاق تا (74) ضربه محکوم شود.
ماده ۶۹۸ قانون مجازات اسلامی — کتاب پنجم (تعزیرات و مجازاتهای بازدارنده) اصلاحی 1399/02/23
قانون مجازات اسلامی — کتاب پنجم (تعزیرات و مجازاتهای بازدارنده) › فصل بیست و هفتم - افترا و توهین و هتک حرمت
موارد نشاندار «انتساب قطعی نیست» به این دلیلاند که شمارهٔ مواد در دو قانون همنام تداخل دارد و از متن سند نمیتوان فهمید کدام مقصود بوده است.
نظریات مشورتی مرتبط
۱ موردآرای قضایی مرتبط
۲۳ مورد- تجویز اعاده دادرسی به جهت تعارض حکم دادگاه و هیات منصفهبا توجه به اینکه ۶ نفر از ده نفر اعضای هیات منصفه با اعتقاد بر بیگناهی محکوم علیه، رای بر برایت او داده اند بنابراین دادنامه فرجام خواسته که با استناد به علم قضات صادرکننده آن بدون توجه به موارد فوق انشا شده شایسته ابرام نیست.
- فاقد نکتهرای فاقد نکته است. حذف شود
- آراء قابل اعاده دادرسیمطابق تبصره ماده 211 قانون مجازات اسلامی مجرد علم استنباطی قاضی نمی تواند ملاک صدور حکم باشد.
- انتساب وصف روانی به دیگری در لایحه دفاعیهانتساب وصف روانی به دیگری در لایحه دفاعیه و قبل از اثبات حجر قانونی وی، مصداق بزه نشر اکاذیب است.
- (1) مخالفت دادگاه با نظر هیات منصفه 2(1) نشر اکاذیب در جرایم مطبوعاتی(1) دادگاه ملزم به تبعیت از نظر و عقیده هییت منصفه نیست اما در صورت مخالفت، باید به روشنی دلیل آن را بیان نماید. (2) در جرایم مطبوعاتی، صدور حکم با عنوان کلی «نشر اکاذیب» فاقد وجاهت قانونی بوده و دادگاه مکلف است نوع جرم را بر اساس قانون مطبوعات تصریح نماید.
- نحوه صدور حکم در بزه نشر اکاذیبدر بزه نشر اکاذیب دادگاه مکلف است علاوه بر مجازات مقرر قانونی، متهم را به اعاده حیثیت از شاکی نیز محکوم نماید.
- 1 ) نحوه تعیین مجازات در صورت تعدد جرم از یک نوع 2 ) نحوه صدور حکم به حذف تعلیق مجازات در مرحله تجدیدنظر1 )در مورد تعدد جرم هرگاه جرایم ارتکابی مختلف نباشد، فقط یک مجازات باید تعیین شود و تعدد میتواند از علل مشدده کیفر باشد 2 ) درصورتی که مرجع تجدیدنظر معتقد به حذف تعلیق مجازات باشد باید شرایطی را که متهم از رعایت آن ها سرباز زده است به دقت و صراحت ذکر نماید و در غیر این صورت و ابهام در حکم، از موارد تجویز اعاده دادرسی است.
- انتساب اتهام از طریق نگارش نامهانتساب اتهام از طریق نگارش نامه خطاب به حراست بانک مصداق نشر اکاذیب است نه افترا.
- تهیه، تکثیر و انتشار آگهی ترحیم شاکیتهیه، تکثیر و انتشار آگهی ترحیم شاکی مصداق بزه نشر اکاذیب است.
- شرط تحقق بزه افترایکی از شروط تحقق بزه افترا صدور حکم برایت برای شاکی در رسیدگی سابق می باشد.
- ضبط اموال و وسایل ارتکاب جرمضبط گوشی تلفن همراه محکوم علیه به استناد ماده ۲۱۵ قانون مجازات اسلامی و ۱۴۸ قانون ایین دادرسی کیفری به عنوان ابزار جرم صحیح نیست؛مانند اینکه قلم نویسنده نشر اکاذیب بعنوان ابزار جرم ضبط شود یا خانه ای که درآن جرمی واقع شده است ضبط گردد، در حالی که منظور از وسیله ارتکاب جرم، وسایل و ابزاری است که نگهداری آن صرفا برای ارتکاب جرم باشد؛ اما گوشی تلفن همراه ده ها استفاده مفید دارد، هرچند ممکن است مورد استفاده مجرمانه نیز قرار گیرد.انتساب به این ماده قطعی نیست
- اعتراض به قرار منع تعقیب صادره در خصوص اتهام حمل مشروب الکلیارسال مکاتبات حاوی مطالب مجرمانه علیه دیگری به محل خدمت وی،از مصادیق تعدد مادی جرایم افترا و نشر اکاذیب است.انتساب به این ماده قطعی نیست
نشستهای قضایی مرتبط
۳ مورد- نشست قضایی درباره بررسی مصادیق افتراءشخص الف اقدام به نوشتن متنی به این شرح می نماید که آقای ب به عنوان وکیل با سوء استفاده از تبصره های قانونی و تبانی با مفسدان اجتماعی در عرصه املاک و زمین و ترویج فرهنگ ضد
- نشست قضایی درباره تردید در قابل گذشت بودن نشر مطالب خلاف واقع در مطبوعاتجرم نشر اکاذیب (پخش مطالب خلاف واقع) در صورتی که در بستر مطبوعات تحقق یابد با نگرش در قانون مطبوعات و سایر مقررات عمومی قابلیت گذشت دارد یا خیر ؟ نظر هیات عالی: قانون گذ
- نشست قضایی درباره بررسی جرم نشر اکاذیبدر خصوص جرم نشراکاذیب موضوع ماده ی ۶۹۸ قانون تعزیرات: ۱- آیا کتبی بودن اکاذیب شرط است یا خیر؟ ۲- آیا جرم اظهار اکاذیب به شخص واحد محقق میشود یا لازم است مخاطب اکاذیب جانتساب به این ماده قطعی نیست