آرای قضایی

## رای خلاصه جریان پرونده خلاصه جریان پرونده: در این پرونده ف. ق. در مورخه ۹۹/۹/۲ با تقدیم دادخواست به خواسته طلاق به طرفیت ج. ح. طرح دعوی نموده و اعلام کرده در ۹۰/۸/۱۸ با خوانده ازدواج نموده و یک دختر دارند لیکن باتوجه به شروط بند یک و ۲ عقد و عسر و حرج تقا

محکومیت زوج به پرداخت نفقه زوجه و پرداخت ان پس از صدور اجراییه می تواند برای زوجه عسر و حرج ایجاد نماید.

## رای خلاصه جریان پرونده خلاصه جریان پرونده: در این پرونده س. ح. به وکالت از سناریا ع. در مورخه ۹۹/۱۲/۱۵ با تقدیم دادخواست به خواسته الزام زوج به طلاق به طرفیت م. م. طرح دعوی نموده و اعلام کرده موکل در ۹۱/۳/۵با خوانده ازدواج نموده لیکن بدلیل سوی رفتار و ایر

در صورتیکه زوج هیچگونه دلیلی برپرداخت نفقه به مدت طولانی (8 سال) ارایه ندهد این برای اثبات عسرو حرج زوجه کافی است.

بذل مهریه و حقوق مالی از سوی زوجه حاکی از عسر و حرج می باشد.

## رای خلاصه جریان پرونده خلاصه جریان پرونده: در این پرونده ف. س. به وکالت از ۱- ر. خ. ۲-ر. ۳-ط. ۴- ب. ه. ع. با تقدیم دادخواست به خواسته نفی نسب گ. ع. از مرحوم ن. ع. و ر. خ. و اثبات نسب وی نسبت به پدر و مادر اصلی س. ع. و ا. ف. به طرفیت ۱- گ. ۲- س. ۳- ع. ۴- ن

## رای دادگاه بدوی پرونده کلاسه *تصمیم نهایی شماره * خواهان: خانم ف. م. فرزند ا. با وکالت اقای م. م. فرزند ح. به نشانی * خوانده: اقای م. ع. ز. ف. فرزند ح. با وکالت اقای م. ا. م. فرزند م. به نشانی * خواسته: طلاق به درخواست زوجه ( تقاضای صدور حکم مبنی بر الز

خسارت تاخیردرتادیه مشمول مطالبات راجع به دین میباشد ولاغیر

## رای دادگاه بدوی پرونده کلاسه *تصمیم نهایی شماره * خواهان: اقای م. ط. فرزند ص. با وکالت اقای م. ب. فرزند ح. به نشانی * خوانده: خانم ف. م. فرزند ا. با وکالت خانم ل. ک. پ. فرزند ک. به نشانی استان اذربایجان *۲ و اقای ا. ا. فرزند غ. به نشانی *دوم خواسته: الز

تنفر با سوی رفتار طرف مقابل ایجاد می شود و اگر چه زوجه نمی تواند سوء رفتار زوج را ثابت نماید اما تنفر و کراهت امری درونی است که نیاز به اثبات ندارد.

در صورت ازدواج موقت زوج بدون رضایت زوجه شرط 12 از شروط ضمن عقد نکاح محقق می گردد.

## رای خلاصه جریان پرونده خلاصه جریان پرونده: در تاریخ ۱۳۹۹/۸/۱۵ اقای ا. پ. ب. یت قهری از طرف فرزند ش اقای م. پ. بطرفیت خانم ف. ش. دادخواستی بخواسته فسخ نکاح به لحاظ مریضی داخلی زوجه تقدیم نموده که حسب الارجاع در شعبه *ثبت و مورد رسیدگی قرار میگیرد. اقای ه.

در مورد تدلیس لازم است.مدلس عیوبی را به وسیله خدعه و نیرنگ از خواهان پنهان نماید. و این خدعه و نیرنگ باید همراه عملیات فریبکارانه و مانور متقلبانه باشد. اعم از گفتار و یا رفتار متقلبانه

تکراری

در دعوای صدور گواهی عدم امکان سازش به درخواست زوج، محکومیت زوجه به اتهام رابطه نامشروع از مصادیق سوء معاشرت زوجه تلقی و مانع استحقاق وی نسبت به شرط تنصیف دارایی و اجرت المثل ایام زوجیت است.

فاقد ارزش

فاقد ارزش

فاقد ارزش

در خصوص جرایم مرکب مانند کلاهبرداری، دادسرایی صالح به رسیدگی است که جرم در ان حوزه ظهور یابد .

چنانچه یکی از محکومیت ها در دادگاه تجدیدنظر قطعی شده باشد،به لحاظ صلاحیت ذاتی محاکم تجدیدنظر نسبت به دادگاه های عمومی و نیز انقلاب موضوع از مصادیق دادگاه های با صلاحیت ذاتی متفاوت مندرج در بند پ ماده ۵۱۰ قانون ا.د.کیفری مصوب سال ۱۳۹۲ خارج و مشمول بند ب بوده فلذا نیاز به نقض ارا در شعب دیوانعالی کشور نداشته و شعبه محترم تجدیدنظر پس از نقض ارا، مبادرت به اعمال قاعده تعدد و صدور حکم واحد می نماید.

نظر به مفاد لایحه تقدیمی اعاده خواه که اعلام داشته، حسب لوح فشرده که توسط اقای ح. ا. وکیل دادگستری از صحنه درگیری فیلمبرداری شده شخصی بنام اقای ع. ق. با چاقواقای ر. س. ز. را مورد ضرب جرح قرار داده و جراحات وارده به شاکی توسط موکل وی ایجاد نشده است و اقای ح. ا. نیز طی شرحی بر صحت این ادعا اعلام شهادت نموده است و با عنایت به اینکه بررسی موضوع از جهات فوق در کشف حقیقت و احیانا در بی گناهی متقاضی اصیل موثر بنظر می رسد که مستلزم رسیدگی مجدد می باشد، مستندا به بندهای ج و چ ماده۴۷۴ قانون ایین دادرسی کیفری مصوب سال۱۳۹۲ ضمن تجویز اعاده دادرسی رسیدگی مجدد به یکی از شعب همعرض دادگاه صادر کننده رای مورد درخواست اعاده دادرسی در *ارجاع می گردد.

معیار قابلیت فرجام خواهی از ارای محاکم به موجب ماده ۴۲۸ قانون ایین دادرسی کیفری1392، نوع بزه انتسابی به متهم می باشد و بزه انتسابی به متهمین((آدمربایی)) از شمول ماده مذکور خروج موضوعی دارد و قابل فرجامخواهی نمیباشد.

نظربه اینکه درگیری بین نظامیان و شکات، قبل از تماس نظامیان با قاضی کشیک واقع شده است و شکات با مراجعه به مامورین درخواست ورود نموده اند و موضوع نیز از جمله جرایم مشهود نبوده و پس از ان با مامورین درگیر شده و مامورین به جای انجام وظایف انتظامی با نامبردگان درگیر و سپس جهت اخذ دستور بازداشت به قاضی کشیک تماس گرفته اند و تماس مامورین با قاضی کشیک نیز بعد از وقوع ماجرا بوده و ازسویی صرف تماس و اخذ دستور پس از وقوع درگیری، مامورین را در زمره ضابطین قرار نمی دهد، لذا بزه های معنونه در راستای انجام وظایف و مسیولیت های خاص نظامی به وقوع پیوسته است و النهایه؛ متهمین در مقام ضابط دادگستری تلقی نمیگردند.

نظربه اینکه محکوم نمودن یک فرد که مرتکب نزاع و فحاشی شده به شش ماه حبس و۴۸ میلیون تومان جزای نقدی و مجازات تکمیلی تناسب با بزه ارتکابی ندارد فلذا تقاضای اعاده دادرسی نامبرده موجه تلقی شده و به استناد بند چ ماده ۴۷۴ اعاده دادرسی تجویز می شود.

بزه موضوع ماده ۴ قانون نحوه مجازات اشخاصی که در امور سمعی و بصری فعالیتهای غیرمجاز مینمایند((سوء استفاده از آثار مبتذل و مستهجن تهیه شده از دیگری که منتهی به زنا شده است)) ،در صورتی در صلاحیت محاکم انقلاب قرار میگیرد که شخصی در امور سمعی و بصری فعالیت حرفه ای داشته باشد در غیر این صورت و با انجام یک عمل غیرمجاز در امور سمعی و بصری، (( فعالیت )) مذکور در ماده ۱۱ قانون یاد شده مصداق پیدا نمی کند.

نظربه اینکه مجازات قانونی جرح با چاقو،سه ماه تا یکسال حبس میباشد،صدور حکم محکومیت به میزان 6 ماه حبس بدون ذکر جهات قانونی،مصداق صدور حکم بر مجازات به بیش از حداقل مجازات مقرر قانونی تلقی میگردد.

حذف قید تعلیقی بودن حبس از سوی دادگاه تجدیدنظر بدون درخواست تجدیدنظر از سوی دادستان یا شاکی؛ مصداق صدورحکم به بیش از مجازات مقرر قانونی و خلاف ماده ۴۵۸ ق ا د ک 1392 میباشد و نتیجتا مطابق بند چ ماده ۴۷۴ ق ا د ک، از موجبات تجویز اعاده دادرسی است.

اظهارات اشخاص ثالث پس از فراغ از دادرسی و قطعیت حکم، مصداق شهادت شهود شرعی و قانونی نبوده و دلیل جدید التحصیل اثبات کننده بی گناهی یا عدم تقصیر محکوم علیه متقاضی اعاده دادرسی محسوب نمی شود.

چنانچه دادگاه در حکم صادره مجازات حبس را بیش از حداقل مجازات مقرر در قانون تعیین میکند، باید مبتنی بر بندهای مقرر در ماده 18 قانون مجازات اسلامی 1392 و یا سایر جهات قانونی باشد و حال آنکه درمانحن فیه ،دادگاه بدون این تکلیف قانونی بیش از حداقل مجازات (شش ماه)، حکم به محکومیت متهم به میزان یکسال از باب اتهام ارتکابی ضرب و جرح عمدی موضوع ماده ۶۱۴ قانون مجازات اسلامی تعزیرات داده است که مصداق تعیین مجازات حبس بیش از حداقل مجازات مقرر قانونی بدون جهات توجیهی میباشد.

ادعای شاکیه از این حیث که متهمان او را از داخل باغ ربوده و به داخل اتاقکی که در محدوده باغ بوده برده اند و نتیجتا آدمربایی محقق شده است مردود است زیرا توجها به اینکه باغ محصور بوده و اتاقک نیز داخل باغ بوده و بردن شاکیه از داخل باغ به داخل اتاقک نمی تواند مصداق انتقال از مکانی به مکان دیگر که برای آدمربایی لازم است، باشد لذا رکن مادی ربودن واقع نشده است.