آرای قضایی

در دعوی صدور گواهی عدم امکان سازش از ناحیه زوج، درصورتی که زوجه حقوق مالی خود را به موجب دادخواست مستقلی مطالبه کرده باشد، دادگاه باید رسیدگی به دعوی را تا پایان رسیدگی مراجع قضایی مربوطه و قطعیت آرای صادره در این خصوص، متوقف کند.

حق انتفاع مادام العمر از یک آپارتمان به دلیل محدود و مشخص نبودن مدت آن، قابلیت تقویم و ارزیابی را ندارد؛ بنابراین موضوع شرط تنصیف دارایی قرار نمی گیرد.

اختیار زوجه درخصوص اقامه دعوی در محل های اقامت خود یا خوانده مربوط به قبل از اقامه دعوی است؛ بنابراین پس از انتخاب مرجعی برای رسیدگی، دیگر اختیار مذکور از وی سلب می شود.

در صورتی که خواسته زوج تنفیذ فسخ نکاح باشد، باید دلیلی که حاکی از اعمال اراده و اقدام وی بر فسخ نکاح بوده، ارائه کند؛ زیرا خواسته وی متضمن این معناست که وی قبل از اقامه دعوی، اراده خود را بر فسخ نکاح اعمال کرده است.

در صورتی که طبق گواهی مامور ابلاغ در آدرس اعلامی، خوانده شناخته نشود، اعلام آدرس جدید وی توسط خواهان تاثیری بر صلاحیت دادگاه ندارد؛ زیرا ملاک تعیین صلاحیت تاریخ تقدیم دادخواست است.

رسیدگی به دعوی اصلاح شناسنامه از نظر جنسیت و تغییر جنسیتی ازمذکربه مونث به دلیل ثبت اشتباه آن در تنظیم شناسنامه، در صلاحیت هیئت حل اختلاف مستقر در ادراه ثبت احوال محل تنظیم سند است.

رسیدگی به ابطال مزایده در پرونده های اجرایی ثبت، در صلاحیت رئیس اداره ثبت اسناد و املاک محل است.

دعوی مطالبه خسارت وارده به محصول کشاورزی، از دعاوی مربوط به مال غیرمنقول محسوب می شود؛ بنابراین رسیدگی به آن در صلاحیت دادگاه محل وقوع آن است.

صلاحیت هیات داوران موضوع قانون پیش فروش ساختمان؛ درمقام اختلاف در تأویل و تفسیر قرارداد است؛ بنابراین شامل رسیدگی به مطالبه خسارت ناشی از عدم تحویل آپارتمان نمی شود.

مرجع رسیدگی به اعلان بطلان رای افراز، در صلاحیت دادگاه عمومی حقوقی محل وقوع ملک است.

در صورتی که دعاوی در صلاحیت مراجع اختصاصی در شورای حل اختلاف طرح شود، خواهان جهت طرح دعوی به مرجع صالح راهنمایی می شود و از موارد صدور قرار عدم صلاحیت و طرح در دیوان عالی کشور نیست.

رسیدگی به دعوای اثبات مالکیت در صلاحیت دادگاه محل وقوع ملک است.

رسیدگی به دعوی مطالبه مهریه از ماترک زوج متوفی در صلاحیت دادگاه آخرین اقامتگاه وی است؛ زیرا ماده 12 قانون حمایت خانواده مربوط به زمان وجود رابطه و علقه زوجیت است و شامل پس از فوت زوج نمی شود.

در فرض اعطای نیابت در اجرای حکم، هر گاه نسبت به مال توقیف شده به وسیله شحص ثالث اظهار حقی شود رسیدگی به اعتراض ثالث اجرائی در صلاحیت دادگاه مجری نیابت است.

مدت زمان اعتبار گواهی عدم امکان سازش نسبت به تمام مندرجات آن سه ماه است؛ بنابراین در صورت عدم اجرای صیغه طلاق در فرجه مزبور، دادگاه باید در رسیدگی بعدی به موضوع طلاق، حقوق مالی زوجه را دوباره مورد حکم قرار دهد و ارجاع این امر به رای سابق صحیح نیست.

با توجه به اختیار خواهان در مراجعه به دادگاههای هر یک از حوزه های قضائی در فرض تعدد محل اقامت خواندگان؛ دادگاه محل اقامت هریک از خواندگان صلاحیت رسیدگی نسبت به سایر خواندگان را نیز دارد.

صرف صدور حکم غیابی الزام به تمکین دلیل نشوز نیست و بررسی تقصیر هرکدام از زوجین در ایجاد جدائی در اثبات نشوز، مؤثر خواهد بود. عنوان: نحوه تعیین میزان شرط تنصیف دارایی پیام: تعیین میزان استحقاق زوجه در اجرای شرط تنصیف دارایی، در صورت عدم توافق زوجین بر رقم تعیین شده توسط دادگاه، نیاز به جلب نظر کارشناس دارد.

رسیدگی به دعوای ابطال پروانه ساختمانی به طرفیت شهرداری، در صلاحیت دیوان عدالت اداری است.

در اجرای شرط تنصیف دارایی مندرج در سند نکاح، ارزش واقعی ملک موضوع شرط می بایست به موجب نظریه کارشناس رسمی دادگستری تعیین شود.

رسیدگی به دعوی ابطال اسناد مالکیت به دلیل تعارض در آنها، در صلاحیت هیئت نطارت مستقر در مرکز استان محل وقوع ملک است.

در صورتی که اجرای صیغه طلاق توسط مجتهد و با اذن ولی امر و طبق تشریفات شرعی و با حضور شهود انجام یافته باشد، دادگاه مکلف به صدور دستور ثبت واقعه طلاق به دفاتر ثبت احوال است.

تکلیف دادگاه در صدور حکم نسبت به حقوق مالی زوجه ضمن رسیدگی به درخواست طلاق، صرفا در مواردی است که زوج متقاضی طلاق باشد؛ بنابراین شامل درخواست طلاق از سوی زوجه نیست؛ زیرا حکم مذکور به منظور جلوگیری از سوء استفاده زوج از اختیار مطلق خود در طلاق، تحکیم بنیان خانواده و جلوگیری از تزلزل آن وضع شده است.

صلاحیت دادگاه محل اقامت زوجه در خصوص دعاوی ناشی از اختلافات خانوادگی به شرط وجود علقه زوجیت است؛ بنابراین شامل دعاوی مطروحه پس از انحلال نکاح نمی شود.

عدم استناد دادگاه به مواد قانونی از موارد تجویز اعاده دادرسی نیست.

با تخلف زوج از شرط ضمن عقد نکاح به دلیل ازدواج مجدد، حق استفاده از وکالت در طلاق برای زوجه تحقق یافته و انحلال ازدواج مجدد زوج، مسقط حق وی در تقاضای طلاق نیست.

اختیار زوجه در طرح دعوی در محل اقامت خود یا زوج، ناظربه دعاوی وامورخانوادگی مربوط به زوجین است ؛ بنابراین به دعاوی ناشی از زوجیت که پس از وقوع طلاق طرح می شود، تسری ندارد.

مناط صلاحیت، تاریخ تقدیم دادخواست است بنابراین در صورتی که دادگاه حقوقی با ورود به رسیدگی و صدور حکم ماهوی غیابی صلاحیت خود را پذیرفته است، صدور قرار عدم صلاحیت آن شعبه در مرحله رسیدگی به واخواهی فاقد محمل قانونی است.

اعطای اختیار به زوجه در انتخاب دادگاه، در واقع برای سهولت امور وی تصویب شده است؛ بنابراین در صورتی که زوجه خارج از ایران سکونت داشته باشد، این اختیار زوجه، سالبه به انتفاء موضوع بوده و دادگاه محل اقامت خوانده صالح است.

با توجه به اختیار خواهان در طرح دعوی نسبت به مال منقول در روابط قراردادی در دادگاه محل اقامت خوانده، انعقاد قرارداد و یا اجرای تعهد، در صورت طرح دعوی در هر یک از محاکم مذکور، دادگاه متقدم صالح به رسیدگی است.

رسیدگی به دعوی ابطال عملیات و جریان ثبتی در صلاحیت هیأت نظارت ثبت مستقر در مرکز استان است.